กรอบแนวคิดกลุ่มวิจัยและหลักเกณฑ์และแนวทางการบริการวิชาการของคณะเกษตรศาสตร์
              อาหารปลอดภัยในห่วงโซ่อุปทาน (Food Safety in Supply Chain)  เป็นกลุ่มวิจัย (Research Group) ของการดำเนินงานในคณธเกษตรศาสตร์  โดยที่แนวคิดการพัฒนาระบบการอาหารปลอดภัยในโซ่อุปทานคือ การบูรณาการความหลากหลายของกิจกรรมการผลิตอาหารตั้งแต่เกษตรกรผู้ปลูกรายแรกถึงผู้บริโภคคนสุดท้าย ซึ่งในสภาวะปัจจุบันที่ความต้องการของผู้บริโภคมีความซับซ้อนและเคร่งครัดในเรื่องมาตรฐานความปลอดภัย ทำให้การทำความเข้าใจระหว่างผู้ผลิตในแต่ละห่วงโซ่อุปทานเกิดความคลาดเคลื่อนไม่เข้าใจตรงกัน
การพัฒนาความเข้มแข็งและยั่งยืนให้กับห่วงโซ่อุปทาน จึงต้องมีการสร้างมาตรฐานในการสื่อสารและเชื่อมโยงข้อมูลด้านอุปสงค์ให้กับผู้ผลิตทุกห่วงโซ่อุปทาน และพัฒนาระบบสารสนเทศที่ช่วยให้การสื่อสารมีความถูกต้องแม่นยำและรวดเร็ว ดังนั้นจึงได้แบ่งกิจกรรมหลักในการพัฒนางานการสร้างระบบการจัดการห่วงโซ่อุปทานอาหารปลอดภัยออกเป็น 3 กิจกรรม (แผนภูมิ 2)  

 

1.  การพัฒนาคุณภาพและคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์  กิจกรรมพัฒนาคุณภาพและคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์ จะมุ่งไปที่การค้นหาคุณภาพและคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์ที่ผู้บริโภคคนสุดท้ายมีความพึงพอใจสูงสุด แล้วจึงมองย้อนกลับไปหากระบวนการผลิตที่ดีเพื่อสนองตอบความพึงพอใจนั้น ทำเช่นนี้ไปจนถึงที่ห่วงโซ่อุปทานสุดท้ายคือ กิจกรรมการพัฒนาระบบตลาด
2. การพัฒนาระบบตลาด  กิจกรรมการพัฒนาระบบตลาดจะมุ่งเน้นการสื่อสารทางการตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการพัฒนา  โดยเป็นการให้ความรู้แก่ผู้บริโภคในการเลือกบริโภคอาหารที่ปลอดภัย ชี้ให้เห็นถึงอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นถ้าหากอาหารที่บริโภคมีสิ่งปนเปื้อนหรือปลอมปนจากเชื้อโรคต่างๆ ทั้งนี้เพื่อสร้างอุปสงค์สินค้าของกลุ่ม พร้อมกับการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายและการตลาดอื่นๆ และเมื่อมีอุปสงค์ต่อสินค้าของกลุ่มที่พัฒนาขึ้นมาใหม่แล้ว ระบบสารสนเทศและการกระจายสินค้าของกลุ่มก็ต้องมีความถูกต้อง รวดเร็ว และมีต้นทุนต่ำ  หลักการเก็บรักษา การขนถ่าย และการขนส่งที่ดีจะช่วยให้ผลิตภัณฑ์ยังคงคุณภาพที่ดีจากผู้ผลิตคนแรกจนถึงผู้บริโภคคนสุดท้าย บรรจุภัณฑ์ที่ดีสามารถช่วยการสื่อสารทางการตลาด การปกป้องและเก็บรักษาคงสภาพสินค้าจากผู้ผลิตคนสุดท้ายถึงผู้บริโภค สำหรับระบบสารสนเทศจะนำรหัส (barcode) เข้ามาช่วยการจำแนกสินค้าและแหล่งผลิตทั้งการตรวจสอบย้อนกลับ (traceability) ยังแหล่งผลิตและแหล่งกระจายสินค้า
3. การสร้างเครือข่ายห่วงโซ่อุปทานที่ยั่งยืน  เป็นการพัฒนาระบบความเข้มแข็งของเครือข่ายระบบการผลิต การแปรรูป การจำหน่าย ระบบขนส่ง จนถึงผู้บริโภค ให้สามารถบริหารจัดการและพัฒนาระบบได้อย่างมั่นคง โดยผ่านการสร้างกลไกการประสานงานภายในและภายนอกอย่างเป็นระบบ
โดยทั้ง 3 กิจกรรมจะเน้นไปยังอุปสงค์ของสินค้าตลอดห่วงโซ่อุปทานซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นการจัดการระบบห่วงโซ่อุปสงค์ (Demand Chain) เหตุผลสำคัญสามประการที่ต้องให้ความสำคัญกับอุปสงค์ คือ

            ประการที่หนึ่ง สินค้าที่มีอยู่เดิมนั้น คุณลักษณะและคุณภาพผลิตภัณฑ์ดูจากภายนอก ไม่สามารถเห็นความแตกต่างกับสินค้าของกลุ่มเครือข่ายที่เน้นความปลอดภัย จึงต้องมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างความแตกต่างของสินค้าในสายตาผู้บริโภค
            ประการที่สอง กรณีผู้ผลิตมีการจำหน่ายสินค้าตลาดภายในประเทศ หรือตลาดที่ยังไม่เคร่งครัดในเรื่องความปลอดภัยอาหาร ผู้ผลิตในทุกห่วงโซ่อุปทานอาจจะไม่เห็นความสำคัญของการพัฒนาสินค้าให้ได้มาตรฐานความปลอดภัยอาหาร เพราะสินค้าของตนเองยังสามารถจำหน่ายได้ ประกอบกับการผลิตสินค้าที่มีคุณภาพสูงจะมีต้นทุนที่สูงขึ้นด้วย ดังนั้นจึงต้องมีสร้าง Consumer Education คือการให้ความรู้เรื่องอาหารปลอดภัยให้กับผู้บริโภค พร้อมกับการสร้างตราสินค้าหรือเครื่องหมายที่รับรองคุณภาพให้กับผู้บริโภคได้เลือกบริโภค
           ประการที่สาม เนื่องจากกิจกรรมทั้งสองประการดังกล่าวข้างต้น เป็นกิจกรรมเชิงบูรณาการที่ต้องมีการประสานความร่วมมือกันผนึกกำลังจากทุกภาคส่วนทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และสถาบันวิชาการ  จึงต้องมีองค์กรเป็นผู้บริหารจัดการสร้างเครือข่ายให้มีความเข้มแข็ง เพื่อเป็นองค์กร จึงต้องมีการสร้างกลไกความร่วมมือเพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

 
Address | หมู่ที่ 3 บ้านหมอนไม้  ตำบลป่าเซ่า  อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์ Tel. 0-5581-7700 ต่อ 12 Fax. 0-5581-7700  ต่อ  16
Copyright 2010, All Rights Reserved. สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537